Flótti borgarstjóra og meirihlutans frá eigin siðareglum og ábyrgð

Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir hefur okkur í Brimborg ekki tekist að ná sambandi við borgarstjóra né aðra kjörna fulltrúa meirihlutans (1) til að upplýsa okkur um afstöðu þeirra til lóðamálsins. Borgarstjóri og kjörnir fulltrúar meirihlutans í borgarstjórn hafa hlaupist undan ábyrgð og reyndar hlaupist undan eigin siðareglum.

(1) Note: Einn borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks, Kjartan Magnússon, hafði þó kjark til að hringja og ræða málin og áttum við gott klukkutíma samtal. Takk fyrir það Kjartan. Annar borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokks sendi okkur tölvupóst með vinsamlegum tilmælum um að ónáða sig ekki frekar út af þessu máli. Viðkomandi hefur fengið svar þar sem tilmælunum var hafnað á þeirri forsendu að það væri ekki kjörinna fulltrúa að ákveða um hvað, hvenær og hvar þeir ræddu við kjósendur.

Eftir ábendingu á sunnudaginn um að borgarstjóri væri í drottningarviðtali hjá Sirrý á Rás 2 þá hringdi ég í þáttinn og náði þannig sambandi við borgarstjóra því ekki hefur það tekist öðruvísi. Þrátt fyrir málefnanlegan málflutning af minni hálfu þá hélt borgarstjóri uppteknum hætti og vísaði málinu sífellt á borgarlögmann - embættismann borgarinnar.

Þetta gerir borgarstjóri þrátt fyrir að borgarstjóri viti að ráðuneyti sveitarstjórnarmála hefur úrskurðað að ákvörðun borgarinnar um synjun lóðaskila hafi verið ólögmæt. Niðurstaðan er komin og það er ekki boðlegt að kjörnir fulltrúar ætli að hundsa úrskurð ráðuneytisins eftir að fyrirtæki og fjölskyldur hafi beðið í 17 mánuði eftir úrlausn. Nú hafa átta úrskurðir fallið og borgin tapað þeim öllum - hvort sem um var að ræða lóðaskil fjölskyldna eða fyrirtækja.

Þetta gerir borgarstjóri þrátt fyrir að í eigin siðareglum borgarfulltrúa segi að kjörnir fulltrúa skuli axla ábyrgð enda augljóst að embættismenn geta ekki axlað pólitíska ábyrgð. Þeir bjóða sig ekki fram í kosningum. Grein um þetta efni birtist í Morgunblaðinu fyrir nokkrum dögum, 2. mars 2010. Hér er hún.

Borgarfulltrúum ber að axla ábyrgð á störfum sínum

Útdráttur: Þann 20. október síðastliðinn voru siðareglur borgarfulltrúa staðfestar. Blekið er varla þurrt og borgarfulltrúar eru þegar búnir að gleyma reglunum.

Brimborg hefur frá því í efnahagshruninu barist fyrir því að fá að skila lóð að Lækjarmel 1 á Esjumelum á Kjalarnesi. Það taldi Brimborg að væri auðsótt mál enda hrundu forsendur fyrir uppbyggingu fyrirtækisins á lóðinni daginn áður en henni var skilað en lóðinni var skilað 9. október.

Borgarráð snýr venju við eftir skil

Reykjavíkurborg synjaði hinsvegar Brimborg og byggði þá synjun á breyttum reglum sem staðfestar voru í borgarráði þann 20. nóvember 2008 eða rúmum mánuði eftir að Brimborg skilaði lóðinni. Þennan úrskurð kærði Brimborg og úrskurðaði samgöngu- og sveitastjórnarráðuneyti á dögunum að ákvörðun borgarinnar væri ógild enda hefði jafnræðisregla ekki verið virt.

Borgarfulltrúar á hlaupum undan málinu
Starfsfólk Brimborgar og fyrirtækið sjálft hefur beðið mikinn skaða af málinu enda er um verulega hagsmuni að ræða, um 205 milljónir eins og málin standa í dag. Hefur fyrirtækið þurft að hagræða í rekstri sínum sem þessu nemur, til viðbótar við þá hagræðingu sem nauðsynlegt var að ráðast í vegna breyttra aðstæðna í efnahag landsins og var slík hagræðing þó ærin fyrir.

Starfsfólk Brimborgar hefur ítrekað krafið borgarfulltrúa um afstöðu þeirra til málsins og hafa fæstir þeirra gefið hana upp þrátt fyrir að þeim sé það skylt. Í siðareglum kjörinna fulltrúa hjá Reykjavíkurborg segir orðrétt að kjörnir fulltrúar skuli „ávallt reiðubúnir að axla ábyrgð á störfum sínum". Það skýtur því skökku við að þeir séu á hlaupum frá málinu og neiti að taka efnislega afstöðu til málsmeðferðar borgarlögmanns sem hundsar úrskurð ráðuneytisins. Til að fyrirbyggja allan misskilning skal gert grein fyrir því að með kjörnum fulltrúum er átt við borgarfulltrúa og aðra sem kjörnir eru til setu í nefndum og ráðum Reykjavíkurborgar.

Ábyrgð borgarfulltrúa gagnvart kjósendum

Við erum skjólstæðingar borgarfulltrúa, kjósendur þeirra, og eigum sem slíkir siðferðislega heimtingu á því að okkur sé svarað. Við höfum ennfremur heimtingu á því að vita fyrir hvað borgarfulltrúar standa þegar kemur að kosningum. Það er mikill misskilningur borgarfulltrúa ef þeir standa í þeirri trú að við látum hunsa réttmætar kröfur okkar. Kjósendur hafa þurft að taka á sig auknar álögur og kostnað m.a. vegna slælegra vinnubragða stjórnmálamanna og það er lágmarks krafa að við fáum gangsæi og upplýsta ákvarðanatöku í staðinn. Við teljum að kjósendur vilji ekki meira af því sama, leyndarhyggju og spillingu. Við viljum kjörna fulltrúa sem þora að taka ábyrgð á störfum sínum.

Það vill svo til að það flokkast undir starfsskyldur borgarfulltrúa í siðareglunum að kjörnir fulltrúar hafi ávallt í heiðri grundvallarreglur góðrar stjórnsýslu í störfum sínum, þ.m.t. gagnsæja og upplýsta ákvarðanatöku. Það er okkur hulin ráðgáta hvernig þessi önnur grein siðareglnanna samræmist því að hundsa úrskurð ráðuneytisins efnislega, hvað þá að gera slíkt í skjóli borgarlögmanns.

Það má líka benda á að það hefur ekki reynst öðrum sveitarfélögum um megn að virða góða stjórnsýsluhætti enda er þar haldið áfram að taka við lóðum eftir efnahagshrunið.

Ráða málefnaleg sjónarmið för?

Þegar samgöngu- og sveitastjórnarráðuneyti hefur úrskurðað að ákvörðun Reykjavíkurborgar sé ógild má efast um að málefnaleg sjónarmið hafi ráðið för þegar ákvörðun var tekin um að neita að taka við lóð Brimborgar og annarra.

Þegar Reykjavíkurborg hundsar úrskurð ráðuneytisins leikur ennfremur nokkur vafi á því hvort málefnaleg sjónarmið ráðið för. Hvernig má slíkt annars vera þegar Brimborg, fjölskyldum og einstaklingum í Reykjavík er synjað um að skila lóðum eftir algjöran forsendubrest vegna breyttra aðstæðna í íslensku efnahagslífi. Hér skal einnig hafa í huga að ráðuneytið segir jafnræðisreglu hafa verið brotna enda hefur sumum fyrirtækjum, og sumum fjölskyldum og einstaklingum, verið leyft að skila lóðum í borginni.

Það bendir margt til þess að flestir borgarfulltrúar hafi ekki kynnt sér málin til hlítar. Reyndar bendir ýmislegt til þess að sumir borgarfulltrúar þekki ekki einu sinni eigin siðareglur til fulls en í þeim stendur að kjörnir fulltrúar „framkvæmi ekkert það sem er til þess fallið að vekja grunsemdir um að annað en lögmæt og málefnaleg sjónarmið ráði för við stjórn Reykjavíkurborgar." Sá grunur læðist að manni að blekið á hinum nýju siðareglum sé varla þornað áður en borgarfulltrúar eru búnir að gleyma þeim.

Axlið ábyrgð!

Það er okkar krafa að borgarfulltrúar rétti stöðu fyrirtækis okkar samkvæmt úrskurði ráðuneytisins og jafnræðisreglan verði virt. Þannig geta borgarfulltrúar axlað ábyrgð á störfum sínum og sýnt að siðareglur eru einhvers virði. Það getur ekki þjónað langtímahagsmunum borgarfulltrúa að hlaupa frá málinu því kjósendur gera þá kröfu að kjörnir fulltrúar axli ábyrgð á störfum sínum. Sú krafa er háværari nú en nokkru sinni fyrr

Athugasemdir

[Einar Guðjónsson, 8.3.2010 kl. 13:08]

Egill, þú ert á villigötum. Þín rök eru alveg rétt í máli þessu en það er leiðinlegt fyrir þig að komast að þessu á gamals aldri: Á þetta fólk duga hvorki lög né rök, það hefur ekki hugmynd um að í landinu gilda lög því það hefur vanist því að fara sínu fram óháð lögum og rétti. Því miður er spillingin miklu meiri á sveitarstjórnarstiginu en í landstjórninni og er þá mikið sagt

[Egill Jóhannsson, 8.3.2010 kl. 13:45]

Sæll Einar.

Er það ekki alltaf þannig að maður þarf sjálfur að lenda í miðju óréttlætinu til þess að fara að berjast fyrir breytingum. Því miður en ég mun læra af því og ekki hætta þó þetta mál leysist.

Það er rétt hjá þér að spillingin grasserar í stjórnsýslu sveitarstjórna jafnvel meira en hjá landstjórninni og við höfum komist lítið áleiðis. Kæruleiðir eru veikar og taka langan tíma.

Þetta dæmi sem ég stend í sýnir þetta vel, það sem þú nefndir í gær einnig og síðan úr landstjórninni er barátta lyfsalans á Akranesi við lyfjarisann. Það tók hann meira en tvö ár að komast í gegnum fyrsta skrefið í kæruferlinu.

Með ólíkindum hvernig kerfið viðheldur óréttætinu en það grátlegasta er að ekki virðist einn einasti stjórnmálamaður vera tilbúinn að berjast fyrir lagfæringum. Ekki einn.

[Þór Gunnlaugsson, 8.3.2010 kl. 13:50]

Sæll Egill

Best hefði verið fyrir ykkur að fá talsamband við regluvörð Borgarstjórnar Ólaf F en þetta er fóður sem hann þarf að komast í og moka á borðin hjá hinum

[Björn G. (IP-tala skráð) 8.3.2010 kl. 16:48]

Mig langar að vita hvaða borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins vill ekki láta ónáða sig með spurningum um þetta mál. Hver er svona ótrúlega siðblindur, - og ég verð að segja vitlaus??

[Gunnar Skúli Ármannsson, 11.3.2010 kl. 17:01]

Sæll Egill,

við lestur á pistli þínum læðist að manni sá grunur að mikill misskilningur sé á ferðinni. Borgarfulltrúar okkar hafa augljóslega farið fram á einhverjum forsendum sem eru okkur hinum hulin ráðgáta.

[Egill Jóhannsson, 11.3.2010 kl. 18:14]

Já, Skúli, ég hélt nefnilega að borgarfulltrúarnir væru þarna fyrir okkur -  borgarana - nei ekki bara okkur Brimborgara heldur alla borgara í borginni?

 Við höfum líklega misskilið þetta hrapalega en Jón Gnarr í Besta flokknum kveikti á perunni - kannski voru þau bara að sækjast eftir þægilegri innivinnu?